Visiting Afghanistan

سفر به افغانستان

موقعیت تاریخی افغانستان در چهار راه تمدن ها، تنوع خیره کننده ای در غذا، هنر، زبان و سنت های آن ایجاد کرده است. این تنوع در هر شهر افغانستان قابل مشاهده می باشد.

 

گفته ای معروف است که “همه چیز به کابل می رسد”. حرف دقیق تر از این در مورد پایتخت پر جنب و جوش افغانستان وجود ندارد. کابل، که از نگاه تاریخی شهری مهم تجاری بین شرق و غرب بوده است، امروز نیز بازار اصلی برای تمام افغانستان است.

هرچند کابل با ساختمان های مدرن و ازدحام ترافیک به سرعت تغییر کرده است، بازارها و مناطق قدیمی شهر هنوز هم مراکز اصلی هستند. باغ بالا که در بالای تپه ای در داخل شهر و پست هتل انترکانتینینتال قرار دارد، جایی است که مردم برای تفریح و آب بازی می روند. از فراز این تپه، شهر کابل به خوبی دیده می شود. جای خوب دیگر برای تفریح قرغه است که 35 دقیقه از مرکز شهر فاصله دارد. قرغه دارای امکانات قایقرانی، بایسکل سواری و پیاده روی بوده، میهمانخانه ها و چایخانه های زیادی دارد که خانواده ها و افراد به صورت گروهی به آن جا می روند. 

 

سالانه هزاران زائر برای ادای احترام به روضه حضرت علی، خلیفه چهارم مسلمان ها، به شهر مزار شریف، مرکز ولایت بلخ می روند. میله نوروز، سال نو افغانستان، که برابر با 21 مارچ و روز اول بهار است، در مزار شریف برگزرا می شود. این شهر، که در گذشته ها “مادر شهرها” نامیده می شد، همچنین بازار مهم قرقول و قالین های سنتی افغانی است. زردشت در مزار شریف به موعظه آغاز کرد. این شهر یا حوالی آن برای دو سال مقر اسکندر مقدونی بود. مزار شریف، همچنین، پایتخت امپراتوری باختری بود. بعدها، سلسله تیموری یک آموزشگاه و یک معبد مجلل در این شهر ساختند. بقایای یکی از قدیمی ترین مساجد جهان اسلام، مسجد نه گنبد یا حاجی پیاده، در نزدیکی مزار شریف قرار دارد.

 

کمتر شهری به اندازه هرات گذشته متنوع دارد. اسکندر مقدونی در داخل دیوارهای شهر قلعه ای بزرگ ساخت که امروز به نام قلعه اختیارالدین شناخته شده و  با وجود تغییرات زیاد هنوز پابرجاست. در قرون بعدی، هرات کانونی بود که فرهنگ های ایران، آسیای میانه و افغانستان در آن تلاقی می کردند. چنگیز خان و تیمور لنگ، هردو هرات را ویران کردند، اما این شهر در دوره تیموریان از شکوه و جلال بی نظیر برخوردارد شد. منارها، مساجد، زیارتگاه ها و بناهای تاریخی هرات، گواه شکوه آن دوره هستند. دوره ای که هنر، ادبیات و مینیاتوری در این شهر به کمال رسید.

 

قندهار، شهری که افغانستان امروزی از آنجا آغاز شد، یک مرکز تجارتی و صنعتی پر رونق است. به استثنای شهر نو قندهار، دیگر مناطق این شهر هنوز در همان حالتی است که دو صد سال پیش احمد شاه درانی، بنیانگذار افغانستان، آن را ساخته بود. این شهر به خاطر میوه های خوشمزه و گلدوزی های نفیس و پیچیده اش مشهور است.

 

دره بامیان که در میان کوه های مرتفع هندوکش، در ارتفاعات مرکزی افغانستان، قرار دارد، غربی ترین نقطه گسترش آیین بودایی و در هزاره دوم میلادی یک مرکز مهم تجارتی بود. آثار دوره بودایی در بامیان را به وضوح می توان در دو حفره عظیم در دل صخره ها مشاهده کرد که حاوی مجسمه های بزرگ ایستاده بودا بود . مجسمه هایی که تصور می شود مربوط به قرن پنجم میلادی بوده و به ترتیب 55 و 38 متر بلندی داشتند که در سال 2001 توسط طالبان نابود شدند. همچنین، ویرانه های وسیعی از شهرها و قلعه های باستانی، مانند شهر غلغله و شهر ضحاک، که تا زمان حمله چنگیزخان در قرن سیزدهم در حال شکوفایی بودند، نیز در بامیان وجود دارد. بازدیدکنندگان افغانستان سال هاست که از عجایب طبیعی این کشور شگفت زده شده اند. دریاچه های بند امیر بامیان یکی بارزترین آن ها است.

Scroll to top